FİBROMİYALJİ

<p>Tıbbi olarak fibromiyalji, sinir sisteminin ağrı sinyallerini işleme biçimindeki bir bozukluktur; yani beyin, normalde ağrı yaratmayacak sinyalleri bile şiddetli bir acı gibi algılar. Spiritüel manada bu, "aşırı duyarlılık" ve "duygusal yalıtım" halidir. Ruh, o kadar çok incinmiştir ki, artık her dokunuşu, her olayı bir tehdit ve sızı olarak kodlar.</p><p><br></p><p>Spiritüel katmanlarına ve saklı sebeplerine bakalım birlikte...</p><p><br></p><p>Katılaşmış Fedakarlık: Fibromiyalji genellikle "hayır" diyemeyen, başkalarının mutluluğunu kendi varlığının önüne koyan kişilerde görülür. Ruh, başkalarının yükünü taşımaktan yorulduğunda, kaslar bu yükün altında kaskatı kesilir. Bu, bedenin "Benim yüküm bana yetiyor, daha fazlasını kaldıramıyorum" deme biçimidir.</p><p><br></p><p>Mükemmeliyetçilik ve Öz-Cezalandırma: Kişinin kendi üzerinde kurduğu bitmek bilmeyen baskı, hücre düzeyinde bir gerilime yol açar. Ruh, ulaşılamaz standartlara yetişemediğinde, beden bu başarısızlık hissini ağrıyla cezalandırır. Kaslar, hiç bitmeyen bir "hazır ol" kıtasında beklemekten bitap düşer.</p><p><br></p><p>İfade Edilemeyen Yas ve Hayal Kırıklığı: Geçmişte yaşanmış ancak tam anlamıyla yas tutulmamış kayıplar, dile dökülmemiş kırgınlıklar dokuların arasına sızar. Fibromiyalji, bu "donmuş gözyaşlarının" bedendeki sızısıdır.</p><p><br></p><p>Güvenli Alan Kaybı: Kişi dünyayı tekinsiz, sert ve soğuk bir yer olarak algıladığında, bağ dokuları kendini korumak için sıkışır. Bu, ruhun kendine bedenden ördüğü, ama içinde hapsolduğu dar bir zırhtır.</p><p><br></p><p>Fibromiyaljinin şifası, ruhun o katı zırhını şefkatle esnetmesindedir.</p><p><br></p><p>Şifa, ağrıyla savaşmakla kazanılmıyor. Hangi savaşın kazananı olmuş ki? Şifa o ağrının hangi duyguya ev sahipliği yaptığını anlamaktadır. Bedenin her bir noktasındaki o sızı, sana hangi hatırayı veya hangi yükü artık serbest bırakman gerektiğini söylüyor?</p><p><br></p><p> </p><p><br></p>